บันทึกแห่งความไร้นิยาม.
posted on 18 Feb 2012 03:08 by thelastquestion in questionblog directory Entertainment, Idea
คุณชอบดูหนังไหมครับ ?
ผมชอบ.
ความชอบนี้ทำให้ผมมีโอกาสได้เข้าไปอ่านบล็อกของคุณเซียม แห่ง Seam - C's Blog
คุณเซียมเป็นคนดูหนังที่รอบจัดมาก คือดูหมดไม่ว่าจะแมสหรืออินดี้ จะอาร์ตหรือตลาด จะบันเทิงหรือปวดสมองหนักกบาล.
การได้อ่านความคิดเห็นของเขาที่มีต่อหนังเรื่องต่าง ๆ ถือเป็นสิ่งที่ผมชอบทำ
มุมมองของเขามักจะลึกล้ำ, แยบคาย,
ที่สำคัญเขาเขียนสนุกมาก มีหลายครั้งเลยที่ผมชมเขาว่าเขียนได้สนุกกว่าตัวหนังเสียอีก
การให้คำจำกัดความเขาเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมาก
คงเปล่าประโยชน์ที่จะอารัมภบทต่อไป.
ไปฟังคำเจ้าตัวกันเลยดีกว่า.
คุณนิยาม "คุณ" และ "บล็อกของคุณ" ว่าอย่างไร ?
เราไม่เคยนิยามชีวิตเราเลยจริงๆให้ตายเถอะ งั้นบล็อคเราก็คงเป็น "บันทึกแห่งความไร้นิยาม"
เราไม่เคยนิยามชีวิตเราเลยจริงๆให้ตายเถอะ งั้นบล็อคเราก็คงเป็น "บันทึกแห่งความไร้นิยาม"
คือเจออะไรมาก็เขียนๆไป ซึ่งมันเป็นความคิดเมื่อแรกเริ่มเลยนะ แต่ช่วงหลังๆเน้นหนังเสียมาก
หนัง/หนังสือ/เพลงโปรดของคุณ ?
จริงๆเยอะนะ ตามประสาคนเสพติดที่มักมีที่รักมากกว่าที่ชัง ก็เลยขอเป็นสิ่งๆแรกที่ป๊อปขึ้นมาในหัวละกัน
หนัง : Be with Me (Eric Khoo/ Singapore/ 2005)
หนังสือ: ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (วินทร์ เลียววาริณ)
เพลง: Someday We'll Know (The New Radicals)
จริงๆเยอะนะ ตามประสาคนเสพติดที่มักมีที่รักมากกว่าที่ชัง ก็เลยขอเป็นสิ่งๆแรกที่ป๊อปขึ้นมาในหัวละกัน
หนัง : Be with Me (Eric Khoo/ Singapore/ 2005)
หนังสือ: ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (วินทร์ เลียววาริณ)
เพลง: Someday We'll Know (The New Radicals)
เห็นว่าเวลาก็ไม่ค่อยจะมีว่าง แล้วอะไรทำให้คุณยังคงอัพบล็อกมาจนถึงทุกวันนี้ ?
จริงๆเราเขียนเพราะแค่อยากบันทึกนะ เหมือนไดอารี่หนังมากกว่า
จริงๆเราเขียนเพราะแค่อยากบันทึกนะ เหมือนไดอารี่หนังมากกว่า
หากสังเกตดูเราจะใส่วันที่ดูเข้าไปด้วย แต่พอเขียนๆไปมันชักเริ่มสนุก มันยิ่งทำให้เราคิดและตั้งใจกับหนังมากขึ้นมันเลยเกิดอาการอยากปล่อยของ ก็เลยเขียนไปเรื่อยๆตราบเท่าเวลาที่มี
แต่ช่วงนี้คงมีแต่แบบสั้นๆ เพราะเวลาอันน้อยนิดจริงๆ ด้วยหน้าที่การงานที่เยอะมากขึ้น
สไตล์การดูหนังของคุณกว้างมาก ตั้งแต่หนังแมส หนังอินดี้ จริง ๆ แล้วคุณเลือกดูหนังสักเรื่องจากอะไร ?
ไม่เลือกครับ ดูหมด หรือถ้าจะมีมันก็อยู่ ณ โมเม้นต์นั้นมากกว่าว่าอยากดูหนังประเภทไหน แนวใด ประเทศใด ในวันนั้นๆตามอารมณ์นั้นๆมากกว่า หรือไม่ก็สุ่มเอาเลย
ไม่เลือกครับ ดูหมด หรือถ้าจะมีมันก็อยู่ ณ โมเม้นต์นั้นมากกว่าว่าอยากดูหนังประเภทไหน แนวใด ประเทศใด ในวันนั้นๆตามอารมณ์นั้นๆมากกว่า หรือไม่ก็สุ่มเอาเลย
หลัง ๆ เห็นเขียนถึง 'หนังเรต' ของไทยบ่อย ๆ คุณมองเห็นหรือสนใจอะไรในนั้น ?
จริงๆเป็นคนดูหนังโป๊ทั้งแบบฮาร์ตและซอฟท์เป็นปกติอยู่แล้ว ดูหมดและชอบมากด้วย 555
จริงๆเป็นคนดูหนังโป๊ทั้งแบบฮาร์ตและซอฟท์เป็นปกติอยู่แล้ว ดูหมดและชอบมากด้วย 555
ที่ช่วงนี้ดูหนังเรตอาร์ไทยเยอะ เพราะเราพบว่าเราเห็นอะไรที่หนังในกระแสหรือในสังคมมันไม่ค่อยจะพูดถึงนัก
หนังบางเรื่องมันวิพากษ์สังคมได้ดีกว่าหนังในกระแสเสียอีก และบางเรื่องมันกล้าและจริงใจมากกว่าในการนำเสนอด้านมืดของสังคมโดยที่มันไม่ได้มองว่ามันคือสิ่งผิด แต่มองด้วยสายตาแบบมนุษย์ปุถุชนแทน
ซึ่งเราชอบสิ่งนี้ในหนังแนวนี้มากๆ ดูๆไปเราจะพบว่าเราจะเริ่มเฉยๆกับฉากเซ็กซ์ซีนแล้วไปสนุกกับอะไรระหว่างทาง มากกว่า
แต่ช่วงหลังๆเหมือนความต้องการของคนดูมันสูง คนทำเลยทำเหมือนขอไปที หนังช่วงหลังๆเลยเหมือนตีหัวเข้าบ้านซะมากกว่า
นี่ก็ว่าจะดูน้อยลงละ แต่ข้อเสียของหนังแนวนี้คือคุณไม่มีสิทธิ์รู้ได้หรอกว่าอันไหนมันจะโดน มันก็เหมือนซื้อหนังโป๊นั่นแหละที่ตรงปกบ้างไม่ตรงปกบ้าง ก็ต้องลุ้นเอาซึ่งมันก็เป็นเรื่องสนุกอีกอย่างหนึ่ง
ผู้กำกับหรือนักแสดงคนไหนบ้างที่คุณจำเป็นต้องตามดูงานของเขาตลอดมา ?
อยากตอบเหมือนข้อ 2และข้อ 4 ถ้าเป็นแต่ก่อนคงตามแต่ตอนนี้เราไม่ถึงกับตามดูทุกเรื่องแล้วล่ะ แล้วแต่โอกาสมากกว่า จริงๆมีหนังของผู้กำกับหรือนักแสดงที่ชอบอยู่กับตัวนะแต่มันไมได้อยู่ใน เงื่อนไขการนำมาดู ไม่ค่อยยึดติดอะไรแบบนั้นแล้วล่ะ มีโอกาสก็ดู
อยากตอบเหมือนข้อ 2และข้อ 4 ถ้าเป็นแต่ก่อนคงตามแต่ตอนนี้เราไม่ถึงกับตามดูทุกเรื่องแล้วล่ะ แล้วแต่โอกาสมากกว่า จริงๆมีหนังของผู้กำกับหรือนักแสดงที่ชอบอยู่กับตัวนะแต่มันไมได้อยู่ใน เงื่อนไขการนำมาดู ไม่ค่อยยึดติดอะไรแบบนั้นแล้วล่ะ มีโอกาสก็ดู
คุณคิดอย่างไรกับโรงภาพยนตร์ไทย ทั้งราคา คุณภาพ และบริการ ?
คือจากที่ดูหนังมากตั้งแต่ตั๋ว 60 บาทจนตอนนี้ขึ้นมาที่ 160 บาทแล้วเรารู้สึกว่ามันโหดเกินไปทั้งๆที่อะไรหลายๆอย่างก็เหมือนเดิมหรือบางทีก็แย่กว่าด้วย
คือจากที่ดูหนังมากตั้งแต่ตั๋ว 60 บาทจนตอนนี้ขึ้นมาที่ 160 บาทแล้วเรารู้สึกว่ามันโหดเกินไปทั้งๆที่อะไรหลายๆอย่างก็เหมือนเดิมหรือบางทีก็แย่กว่าด้วย
ล่าสุดไปดูหนังเทศกาลมา ซับตกบ้าง, ลำโพงแตกบ้าง, เลนส์ไม่เปลี่ยนให้ถูกสเกลบ้าง ซึ่งจริงๆไอ้คุณภาพมันพัฒนากันได้แต่ก็งงว่าทำไมไม่ทำ
เราเคยเป็นเด็กฉายหนังมาก่อนเลยรู้ว่าปัญหาการฉายทั้งหมดที่เราเจอนั้นมันเพราะอะไร แล้วอีกอย่างขอเถอะ อย่าเอาเปรียบผู้บริโภคให้มันมากนัก (นี่เราควรเจาะจงไปที่เครือนั้นเลยดีไหม? 555 เรามีปัญหากับเครือนี้มากทีเดียว)
มีหนังเรื่องไหนที่ดูแล้วรู้สึกว่ามันเลวร้ายสุด ๆ บ้างไหม ประเภทดูแล้วเสียดายเงินและเวลาเป็นอย่างยิ่ง ?
"ผู้ชายลัลล้า" เป็นหนังเรื่องแรกที่ให้ 0 ซึ่งจริงๆมันน่าจะติดลบด้วยซ้ำ ขนาดได้ดูบนรถทัวร์เพื่อฆ่าเวลาแล้วนะ
"ผู้ชายลัลล้า" เป็นหนังเรื่องแรกที่ให้ 0 ซึ่งจริงๆมันน่าจะติดลบด้วยซ้ำ ขนาดได้ดูบนรถทัวร์เพื่อฆ่าเวลาแล้วนะ
ผ่านชีวิตมามากพอสมควร ทุกวันนี้คุณยังตื่นเต้นกับใคร สิ่งใด หรืออะไรอีกไหม ?
เรายังรู้สึกว่าเรายังผ่านชีวิตไม่มากเลยนะ ตัวเลขอายุเพิ่มขึ้นจริงแต่มันไม่ใช่ตัวบ่งบอกประสบการณ์นี่
เรายังรู้สึกว่าเรายังผ่านชีวิตไม่มากเลยนะ ตัวเลขอายุเพิ่มขึ้นจริงแต่มันไม่ใช่ตัวบ่งบอกประสบการณ์นี่
ฉะนั้นแล้วอะไรที่มันใหม่ๆที่ผ่านเข้ามาเราก็ตื่นเต้นหมดแหละ ขนาดไปดูหนังเทศกาลยังตื่นเต้นเลย ลุกลี้ลุกลนต้องรีบไปเช้าๆ กลัวไม่ทัน 555
มีหนังเรื่องไหนบ้างไหม ที่เรื่องราวของมันเหมือนหรือคลับคล้ายกับชีวิตของคุณ ?
ถ้าคิดออกตอนนี้ก็คงเป็น October Sonata, No Strings Attached กับ I Carried You Home
หากมีคนต้องการจะสร้างหนังจากชีวิตจริงของคุณ คุณอยากให้ใครเป็นผู้กำกับหนังเรื่องนี้
ถ้า ณ ตอนนี้ก็คงต้องเป็น Sion Sono เพราะชีวิตเรามันเรียบมาก Sono อาจเพิ่มความป๊อปและตีแผ่ถึงสันดานเราได้
ถ้า ณ ตอนนี้ก็คงต้องเป็น Sion Sono เพราะชีวิตเรามันเรียบมาก Sono อาจเพิ่มความป๊อปและตีแผ่ถึงสันดานเราได้
หนังให้อะไรกับคุณบ้างครับ ?
ทุกอย่างแหละ เราสามารถเรียนรู้โลกก็จากหนัง เรียนรู้สังคมต่างๆในโลกก็จากหนัง เรียนรู้ความเป็นมาเป็นไปของทุกอนูในโลกก็จากหนัง
ทุกอย่างแหละ เราสามารถเรียนรู้โลกก็จากหนัง เรียนรู้สังคมต่างๆในโลกก็จากหนัง เรียนรู้ความเป็นมาเป็นไปของทุกอนูในโลกก็จากหนัง
แรกๆมันก็เริ่มจากความบันเทิงนั้นแหละแต่พอยิ่งดูๆไปเราจะพบว่าโลกภาพยนตร์ มันกว้างมากและสะท้อนได้เกือบทุกสิ่ง อย่างน้อยๆมันก็กระตุ้นสมองเราให้ทำงานมากขึ้นบ้าง ได้ใช้งานมันในทางที่เราชอบบ้าง เมื่อนั้นความสุขก็เกิดอันคงเป็นเป้าประสงค์หลักของชีวิตเราน่ะ
ในชีวิตตอนนี้มีคำถามอะไรที่คุณยังสงสัย และยังคงหาคำตอบไม่ได้ ?
คำถามที่ถามตัวเองตลอดและโคตรคลาสสิคเลยคือ "คนเราเกิดมาทำไม?" คือจริงๆเรามันเป็นพวกอัตถิภาวนิยมนะ คือเชื่อว่าคนเราเกิดมา เรียนรู้หาคุณค่าแล้วก็ตายไป ไม่มีอะไรก่อนหรือหลังจากนั้น คือเชื่อว่าคนเราเป็น 0 ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้แล้ว เชื่อในผลของการกระทำของตัวเอง แต่มันก็ยังมีความขัดแย้งในตัวอยู่เพราะเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องเกิดมา?
คำถามที่ถามตัวเองตลอดและโคตรคลาสสิคเลยคือ "คนเราเกิดมาทำไม?" คือจริงๆเรามันเป็นพวกอัตถิภาวนิยมนะ คือเชื่อว่าคนเราเกิดมา เรียนรู้หาคุณค่าแล้วก็ตายไป ไม่มีอะไรก่อนหรือหลังจากนั้น คือเชื่อว่าคนเราเป็น 0 ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้แล้ว เชื่อในผลของการกระทำของตัวเอง แต่มันก็ยังมีความขัดแย้งในตัวอยู่เพราะเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องเกิดมา?
ความสุขในวันนี้ของคุณคืออะไรครับ ?
นอนหลับได้สนิทและเต็มอิ่มโดยไม่ฝันครับ เพราะฝันแต่ละทีตื่นมาเหนื่อยอิบอายเลย
นอนหลับได้สนิทและเต็มอิ่มโดยไม่ฝันครับ เพราะฝันแต่ละทีตื่นมาเหนื่อยอิบอายเลย
ช่วงนี้ ท่านดู ขยัน
ไปสัมภาษณ์คนมากขึ้นแฮะ
เป็นช่วงๆหรือเปล่านะ
....................
แต่ก็ดี
ที่ทำให้ มีแง่คิด
ที่ยังไม่ถูกใครค้นพบ ตามนิตยสาร
บางที ท่านเลือกคน
ในนี้ เอ็กทีน ที่ยังจรัสแสง ยังสด อยู่
อ่านแล้วมีพลังดี
^ 0^ b
ชอบ
#1 By ไอติมตากแห้ง on 2012-02-18 12:01